🔸آمارهای موجود نشان می‌دهد سطح کشت مکشوفه خشخاش از حدود ۹ هزار هکتار در سال ۱۴۰۳ به حدود ۴۲ هزار هکتار در سال جاری رسیده که بیانگر رشد قابل توجه این پدیده است.

🔹اگرچه با توجه به تغییر الگوی مصرف مواد مخدر، حذف تدریجی داروی اپیوم قابل بررسی است، اما اجرای این تصمیم بدون برنامه‌ریزی و پاسخگویی مناسب، ابهامات و مشکلات جدی ایجاد کرده است.

🔸اگر تولید شربت اپیوم در کشور متوقف شده، این سؤال مطرح است که چرا همین دارو به‌راحتی در برخی عطاری‌ها با قیمت‌های بسیار بالا عرضه می‌شود، اما مراکز مجاز درمان اعتیاد و کلینیک‌ها از دسترسی به آن محروم هستند.

🔹مقرر شده بود در صورت کشف داروهای مخدر در عطاری‌ها، پرونده این واحدها به جای تعزیرات مستقیماً به دادگاه انقلاب ارجاع شود تا بازدارندگی بیشتری داشته باشد، اما گزارش‌های دریافتی از استان‌های مختلف نشان می‌دهد این مصوبه هنوز اجرایی نشده است.

🔸انتقال محور تأمین داروهای مخدر از مراکز درمان اعتیاد به عطاری‌ها اقدامی بسیار خطرناک است و تاکنون اقدام مؤثر و بازدارنده‌ای برای جلوگیری از این روند مشاهده نشده است.

🔹افزایش چند برابری کشت غیرمجاز خشخاش ناشی از وجود تقاضا در بازار است. وقتی تولیدکنندگانن به سمت این کشت حرکت کرده‌اند، یعنی نیاز واقعی در کشور وجود دارد و اگر برای آن برنامه‌ریزی نشود، این نیاز از مسیر قاچاق و بازار غیرقانونی تأمین خواهد شد.

🔸راهکار این مسئله، صدور مجوز کشت خشخاش صرفاً برای کارخانه‌های داروسازی و تولیدکنندگان دارای صلاحیت، تحت نظارت کامل دولت و ستاد مبارزه با مواد مخدر است. در این صورت از محصول تولیدی فقط برای مصارف دارویی استفاده خواهد شد و امکان نظارت دقیق نیز فراهم می‌شود.

🔹شربت اپیوم علاوه بر بیماران تحت درمان اعتیاد، برای بیماران مبتلا به سرطان و دردهای مزمن نیز کاربرد دارد و حذف ناگهانی آن بدون پیش‌بینی جایگزین مناسب، تصمیم درستی نبوده است.